Για φαντασου....

Πώς μ' άφησες να ζω χωρίς εσένα




""Έξω βροχή, ένας αέρας που ουρλιάζει
μέσα σιωπή σαν δικαστής που με δικάζει
κι εγώ παρέα μ' ένα δάκρυ ν' απορώ
γιατί μ' άφησες εδώ;;;

Πώς μ' άφησες να ζω χωρίς εσένα;
δε μπόρεσες να δεις τι ήσουν για μένα
στη σκέψη πως σε έχασα παγώνω
τα πάντα στη ζωή μου ήσουν μόνο

Μ' ένα σου ρούχο να κρατάω αγκαλιά μου
η πολυθρόνα που καθόσουν συντροφιά μου
να ψάχνω λόγους και συνέχεια να ρωτώ
γιατί μ' άφησες εδώ;;;

Πώς μ' άφησες να ζω χωρίς εσένα;
δε μπόρεσες να δεις τι ήσουν για μένα
στη σκέψη πως σε έχασα παγώνω
τα πάντα στη ζωή μου ήσουν μόνο ""